Achtergrond
Mijn naam is Marjon Leever. Samen met mijn man en drie prachtige kinderen, woon ik in de stad Groningen. Eind 2007 ben ik afgestudeerd als Arbeids-, Organisatie-, en Personeelspsycholoog aan de RijksUniversiteit Groningen. Sinds begin 2008 werk ik bij het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) en vanaf 2012 heb ik daarnaast mijn eigen praktijk: Leever Organisatie- ontwikkeling & Coaching.
Als adviseur en teamcoach begeleid ik al ruim 15 jaar complexe verander-, leiderschaps-, en samenwerkingsvraagstukken en conflicten bij artsen. Mijn focus ligt daarbij op het vergroten van psychologische veiligheid en het versterken van samenwerkingsrelaties waarin mensen zichzelf durven laten zien.
Het is indrukwekkend om te ervaren wat het doet als mensen zich echt durven uit te spreken en oprecht nieuwsgierig zijn naar de ander. Er ontstaat wederzijds begrip, spanningen kunnen worden benoemd, verschillen worden benut, er worden rijke en gedragen besluiten genomen en mensen ervaren energie en werkplezier! Een spannend, kwetsbaar en verbindend proces!
Naast het werken met teams begeleid ik als executive- en leiderschapscoach individuen – vooral artsen – met persoonlijke en professionele vraagstukken op het gebied van persoonlijk leiderschap, carrière en werk-privé balans. Hierbij begeleid ik artsen naar krachtig authentiek leiderschap, helderheid over een volgende stap, meer focus en/of impact, (werk)geluk en vitaliteit en zingeving.
Ik heb (inter)nationaal verschillende opleidingen gevolgd m.b.t. coaching, teamcoaching, groepsdynamiek, systeemdenken, verander- en interventiekunde en organizational learning en heb me gespecialiseerd in Deep Democracy en Voice Dialogue.
Het ontstaan van de retraite voor artsen
Door mijn jarenlange ervaring met artsen – in coaching, intervisie en teamontwikkeling – heb ik goed zicht op deze unieke en complexe werkomgeving en de vraagstukken waar artsen tegenaan lopen. Ook zie ik telkens weer wat de grote kracht én kwetsbaarheid van deze beroepsgroep. Artsen zijn slimme, bevlogen professionals, met een enorme verantwoordelijkheid, die zich met hart en ziel inzetten voor hun vak. Tegelijkertijd zie ik van dichtbij hoe groot de druk is waaronder zij functioneren. In hun toewijding aan patiëntenzorg, wetenschap en onderwijs, vergeten artsen zichzelf vaak. Reflectie en ruimte voor persoonlijke ontwikkeling schieten erbij in. De patiënt gaat altijd voor. Het werk is nooit klaar.
Een treffend voorbeeld: vlak voor een intervisiebijeenkomst verschijnen de eerste appjes in de groepsapp. De OK is uitgelopen, een collega is ziek, iemand moet nog de piepier overdragen. Of we compleet zullen zijn, blijft altijd spannend. En toch is er iedere keer weer de wil om erbij te zijn – vaak letterlijk nog in de witte jas of bellend binnenlopend. En aan het eind? Dan klinkt steevast hoe ontzettend waardevol het was. En ook: het verlangen naar méér. Meer ruimte om stil te staan bij persoonlijke thema’s, bij wat het betekent om arts te zijn in deze tijd, en bij hoe dingen anders zouden kunnen.
Precies daaruit is het idee voor de persoonlijke ontwikkelweek ontstaan. Want de behoefte aan reflectie is groot, terwijl de ruimte ervoor vaak ontbreekt. De hoge werkdruk en de cultuur waarin ‘doorgaan’ de norm is, zorgen er regelmatig voor dat artsen uitvallen of zelfs besluiten te stoppen. Zonde, voor henzelf én voor de zorg.
Waarom deze retraite?
De werkdruk in de zorg is enorm. Tegelijkertijd groeit het aantal uitvallende artsen en burnoutklachten. Medisch specialisten en huisartsen zijn er altijd op gericht om hun patiëntenzorg te verbeteren, maar gunnen zichzelf weinig ruimte om te investeren in hun eigen ontwikkeling.
Veel artsen zijn niet gewend om hardop te zeggen dat het stressvol is, om support te vragen, om stil te staan bij hoe zij iets ervaren of om expliciet uiting te geven aan hun ambities.
Om ervoor te zorgen dat artsen op lange termijn met plezier en energie hun vak kunnen blijven uitoefenen, is het essentieel dat zij ruimte ervaren om uit hun omgeving te stappen en rust en ruimte voelen om te reflecteren: Hoe wil ik mijn vak uitoefenen? Wat heb ik nodig voor een goede werk-privé balans? Hoe wil ik de komende jaren van mijn loopbaan inrichten? Hoe blijf ik met focus, energie en passie werken?
Een uniek en bewezen effectief programma
Als je even op adem wilt komen, een nieuwe koers wilt uitzetten, belangrijke beslissingen moet nemen of eindelijk in beweging wilt komen, is een coachinggesprek of een intervisiesessie van een uur soms niet genoeg.
Dan is een week met een uniek programma waarin je intensief aan de slag gaat met jouw persoonlijke vragen de oplossing. Even afstand nemen van je dagelijkse praktijk en stil staan bij belangrijke vragen. De retraite in Portugal beidt precies dat: een intensief, verdiepend programma waarin je contact maakt met jezelf en werkt aan jouw persoonlijke en professionele ontwikkeling. Onder begeleiding en met vakgenoten.
Onderzoek laat zien dat intensieve programma’s als deze effectief zijn: Ze zorgen ervoor dat je jezelf meer in balans voelt, duurzamer inzetbaar blijft en meer werkplezier ervaart.
Waarom Portugal
Er zijn natuurlijk vele prachtige plekken, maar Portugal heeft een speciale plek in mijn hart. De eerste keer dat ik daar kwam was voor mij een bijzondere ervaring; het voelde als thuiskomen. Sindsdien ben ik er vaak geweest en telkens weer geniet ik van de unieke omgeving: de oneindige oceaan, de indrukwekkend hoge kliffen, de afgebrokkelde rotsen in de branding, scherp en door de tijd gepolijst, de geur van de wilde kruiden en bloemen, de prachtige kleuren van de oranjegekleurde aarde en de blauwe oceaan. En ook de mensen, zo vriendelijk en ontspannen.
Portugal heeft nog extra betekentis gekregen toen mijn man en ik daar in 2023 zijn getrouwd. We hadden onze hele bruiloft in Nederland al geregeld, maar diep in mijn hart wist ik dat ik mij voegde naar verwachtingen van mijn omgeving, me aanpaste aan normen van anderen, bang was mijn droom uit te laten komen om wat anderen daarvan zouden vinden en om afgewezen te worden. Gelukkig heb ik de tijd genomen om hier langer bij stil te staan en uiteindelijk de keuze durven maken om in Portugal te trouwen, op de manier waarop ik (wij) het wilde(n) en met de mensen die wij er graag bij wilde hebben. Ik heb hier geen seconde spijt van gehad. Naast dat we een prachtige dag hebben gehad, heb ik met het maken van deze keuze een aantal dieperliggende patronen doorbroken en dat voelt heel goed. En bovendien; wat voor coach zou ik zijn als ik anderen zou adviseren hun hart te volgen en het zelf niet zou doen?!
Portugal is voor mij een plek van reflectie, keuzes maken en thuiskomen bij mezelf. Ik heb hier al vele levens- en loopbaanvragen van mijzelf de revue laten passeren. Wat wil ik? Wat maakt mij écht gelukkig? Wat betekent zingeving voor mij? Wanneer ben ik op mijn best? Wat heb ik te bieden? Wat zijn voor mij belangrijke contextfactoren waarin ik goed tot mijn recht kom? Wat is goed voor de ander en wat is goed voor mij?
Het is ook de plek waar het idee voor deze retraite ontstond. In deze week komt alles samen waar ik van houd; mijn vak, het begeleiden van mensen in hun persoonlijke zoektocht, het samen zoeken naar diepgang en verbinding in (samenwerkings)relaties, het faciliteren van betekenisvolle gesprekken, het organiseren van bijzondere ervaringen én mijn liefde voor Portugal. Met deze retraite draag ik ook nog eens bij aan mijn eigen werkplezier ;-).
Ik kijk ernaar uit om je te ontmoeten op deze prachtige plek. Voor een week die verdiept, raakt, energie geeft en nog lang doorwerkt. Een week die je niet snel zult vergeten.
